فراخوان کمپین حمایت از کبودوند – کمیته فرانسه


شنبە ٢١ ژوئیە یکصدا خواستار سلامت و آزادی کبودوند و دیگر زندانیان سیاسی و عقیدتی شویم!

21 ژوئیه با برگزاری تجمع اعتراضی و سراسری از کبودوند و دیگر زندانیان سیاسی حمایت خواهیم کرد.

محمد صدیق کبودوند، موسس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان از 6 خرداد سال جاری مصادف با 26 می برای دیدار با فرزندش که به بیماری خونی صعب العلاج مبتلا ست دست به اعتصاب غذا زده است.

دبیرسازمان حقوق بشرکردستان به دلیل نا امید شدن از توجه مسئولان قضایی جمهوری اسلامی به خواست قانونی و انسانی اش این بار در اعتراض به نقض حقوق مليت ها و اقليت هاي مذهبي زندانی در ايران از شنبه شب 24 تیر دست به اعتصاب غذای خشک زد. همسر وی در ملاقاتی که روز یکشنبه با کبودوند داشت حال او را بسیار خطرناک توصیف کرد و گفت کبودوند حتی قادر به تکلم نیست.

شخصیتها و تشکلهای سیاسی و مدنی تلاش کردند تا با نوشتن نامه از این فعال حقوق بشر کرد بخواهند که اعتصاب غذایش را متوقف کند.

محمد صدیق کبودوند، روزنامه نگار کرد روز دوشنبه 26 تیرماه 1391 مصادف با 16 جولای 2012 طی ملاقات با خانواده اش اعلام کرد برای ادای احترام به تمام کسانی که از وی درخواست پایان اعتصاب غذا کرده بودند به اعتصاب غذای خشک پایان می دهد اما همچنان در اعتصاب تر باقی خواهد ماند.

تشکلها و فعالین مدنی و حقوق بشری بر این  باورند کە دیالوگ و راەحلهای مدنی تنها وسیلە رفع تبعیض و نابرابری در جامعە است. کبودوند، نرگس محمدی، نسرین ستوده، بهمن احمدی امویی و بسیاری دیگر از فعالان در بند در ایران نیز نماد چنین گفتمانی هستند. کبودوند در طی ٥ سالی که از زندانش می گذرد بە بیماریهای حادی مبتلا  شدە است و برای معالجە و درمان خویش و دیدار با فرزند بیمار خود بطور مکرر تقاضای مرخصی استعلاجی کردە کە با همە آنها مخالفت شدە است.

کبودوند این بار در اعتراض به نقض حقوق مليت ها و اقليت هاي مذهبي زندانی در ايران دست به اعتصاب غذای نامحدود زده است. وی با ادامە این اعتصاب بە عنوان تنها راه باقی ماندە برای اعتراض بطور جدی جان خود را بەخطر انداختە است.

بهمین دلیل نیز کمپین حمایت از کبودوند، از همگان در هرجا که هستند خواسته است که روز شنبه آینده در یک تجمع اعتراضی، حمایت خود را از کبودوند، نرگس محمدی، نسرین ستوده و دیگر زندانیان مدنی و سیاسی و خواستەهای قانونی و انسانی شان اعلام کنند.

با این اقدام خواست زندە ماندن کبودوند، نرگس محمدی و دیگران و نیز آزادی شان را فریاد خواهیم زد و خطاب به جمهوری اسلامی می گوییم که مسئولیت وارد شدن هرگونه صدمه به تندرستی و جان کبودوند و دیگر زندانیان سیاسی و عقیدتی متوجه نهادهای قضایی و امنیتی جمهوری اسلامی ایران خواهد بود.

بدیهی است پافشاری و لجاجت دشمنانه ی مسئولین جمهوری اسلامی در مخالفت با خواستەهای قانونی کبودوند را نمی توان تحمل و نباید قبول کرد و با تاکید مجدد بر تقاضای خود مبنی بر توقف اعتصاب غذا بە پدر حقوق بشر کردستان خواهیم گفت کە پیامش بە ما رسیدە و در پشتیبانی از وی یکصدا آزادیش را می خواهیم.

گستردگی و همزمانی تجمعهای ما با شیوەهای مدنی، بی شک سبب خواهد شد تا پیام کبودوند و صدای حمایت ما از وی و سایرزندانیان رساتر طنین انداز شود.

در همین راستا «کمپین حمایت از کبودوند – کمیته فرانسه» روز شنبه 21 ژوئیه تجمعی را ساعت 18 تا 20 در میدان آزادی ها و حقوق بشر پاریس برگزار خواهد کرد

حمایت کنندگان از تجمع در پاریس تا این لحظه:

کمیته مستقل ضدسرکوب شهروندان ایرانی – پاریس

انجمن کردهای مقیم فرانسه

سخنرانان

1: دکتر عبدالکریم لاهیجی، نایب رئیس فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر و رئیس جامعه دفاع از حقوق بشر در ایران

2: عزیز ماملی، دبیر انجمن کردهای مقیم فرانسه، مترجم، ناظر سیاسی

3: نماینده عفو بین الملل

4: منصور تیفوری ،  نویسندە و مترجم

5: سوسن محمدخانی غیاثوند، نماینده ی کمپین حمایت از کبودوند در فرانسه-  قرائت قطعنامه کمپین

محل و زمان برگزاری تجمع در پاریس:

فرانسە

 • پاریس /Paris (ساعت ١٨:٠٠ تا ٢٠:٠٠)

  میدان آزادی ها و حقوق بشر

Paris- metro 9 et 6 trocadero

 سوسن محمدخانی غیاثوند

Kurdnews4@gmail.com

Advertisements
نوشته‌شده در آکسیونها | دیدگاهی بنویسید

نامه جبهه متحد کرد به ریس قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران در مورد سلامت آقای محمد صدیق کبودوند


ریاست محترم قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران

انتشار اخبار نگران کننده در مورد سلامت آقای محمد صدیق کبودوند ، رئیس سازمان حقوق بشر کردستان که بیش از 52روز است در اعتصاب غذا به سر می برد ما را برآن داشت که به عنوان شهروندان این کشور از شما به عنوان ریاست قوه قضائیه درخواست نمائیم به وضعیت بحرانی که جان این هموطن کرد را تهدید می کند ، توجه ویژه نموده و شرایط معالجه و زمینه های شکستن اعتصاب غذای مهلک ایشان را فراهم نمائید .

همچنانکه مستحضر هستید آقای کبودوند که پنجمین سال از محکومیت 11ساله خویش را در زندان طی می کند ، به ناراحتی حاد ریوی مبتلا است و ازعفونت کلیه ها رنج می برد . علاوه براین تا کنون دوبار به سکته دچار شده و مطابق اخبار منتشره پزشکان اعلام نموده اند که معالجه ایشان در شرایط زندان مقدور نیست . از طرف دیگر فرزند ایشان متاسفانه به بیماری صعب العلاجی مبتلا شده است .

از قرار معلوم اعتصاب غذای ایشان به دلیل شرایط نامناسب زندان ، عدم موافقت با معالجه ایشان در بیمارستان و نیز جلوگیری از دیدار با خانواده و فرزند بیمارشان است .

درخواست ما از حضرتعالی تامین برخورداری از حقوق مجرمین عادی و از جمله حق استفاده از مرخصی ، معالجه و دیدار با خانواده برای آقای محمد صدیق کبودوند است .

همچنین از حاکمیت و دستگاه قضایی کشور مصرانه خواستار آنیم که با برآورده کردن خواسته ی این روزنامه نگار و رهانیدن وی از خطری که جان وی را تهدید می کند ، در این روزهای منتهی به ماه مبارک رمضان ، جامعه ی کردستان را از نگرانی و تشویش به درآورند .

از آنجا که کبودوند از چهره های شناخته شده جامعه کردستان بوده و از اعتباری فراسیاسی برخوردار است، مطمئناً برآورده کردن تقاضای این روزنامه نگار کرد، نگاه و اعتماد جامعه را به عقلانیت مقامات قضایی و نیز باور آنها به حرمت و اهمیت جان انسانها از نگاه این دستگاه را تقویت خواهد کرد . زندگی کبودوند نماد اهمیت جان انسانها در این سرزمین است . از این روی ما ، ضمن آرزوی سلامت برای فرزند دلبند آقای محمد صدیق کبودوند ، از این فعال مدنی کرد درخواست می کنیم با شکستن اعتصاب غذای خود هدیه ای از نوع داشتن کبودوند را به جامعه ی حقوق بشری، دوستداران خود، مردم کردستان و همه مردم انسان دوست ایران ، ارزانی بخشد.

25 تیر ماه 1391

جبهه متحد کرد

نوشته‌شده در پشتیبانیها | دیدگاهی بنویسید

پيامی از ما كه محتاجيم به كبودوندی كه جان به لب رسيده است


شادی صدرە
انچه زندان را به يكی از موثرترين دستگاههای سركوب بدل می كند، بی قدرتى زندانی در تصميم گيری برای ابتدايی ترين مسايل خويش است.

اين زندانبان است كه تصميم می گيرد زندانی كجا و چگونه و چه وقت بخورد يا بخوابد. اين فقط محروميت از زيستن در چارچوب ان ديوارها نيست كه زندگی زندانی را تنگ می كند بلكه بی قدرتی او در تصميم گيری برای مقدراتش در ان چارچوب نيز هست. به اين معنا، اعتصاب غذا تصميم گيری «بی قدرت»ى است كه تنها می تواند بر سر نخوردن، و در واقع زنده نماندن خود تصميم گيری كند.

او تنها دارايی خود، جان و تنش را به خطر می اندازد تا به خواسته اش برسد و از اين رهگذر، بی قدرتی را كه زندانبان به او تحميل كرده به چالش می كشد. زندانی وقتی جانش را به خطر می اندازد كه از هيچيك از راههاي ديگر موجود به نتيجه نرسيده است. اما سوال اين است: ايا زندانی با اين اميدواری كه زندانبان با ديدن اب شدن هر روزه و مرگ تدريجی او، كوتاه بيايد و به خواسته او تن در دهد و يا اينكه نااميد از تسليم شدن زندانبان، جان به لب رسيده، دست به خودكشی تدريجی مي زند؟

   محمد صديق كبودوند، مدير مركز دفاع از حقوق بشر كردستان، كه به دليل كوششهايش در دفاع از حقوق بشر كردها به ده سال و نيم حبس محكوم شده، هم اكنون بيش از پنج سال است كه در زندان است. او بيشتر از پنجاه روز است كه دست به اعتصاب غذا زده است. خواسته او مرخصي براي ديدن فرزندش كه از بيماري خطرناك رنج مي برد بوده است. زندانبان به خواسته او و وضعيت وخيم شونده جسماني اش وقعي ننهاده است.

كبودوند از دو روز پيش اعتصاب غذاي خود را به شيوه خشك ادامه داده؛ شيوه اي كه هيچ انساني، ان هم پس از پنجاه روز اعتصاب غذاي تر، بيشتر از ده روز با ان زنده نمي ماند. او از خواسته شخصي خود نيز صرفنظر كرده و در اعتراض به نقض حقوق مليت ها و اقليت هاي مذهبي در ايران به اعتصاب غذاي خشك دست زده است.

   كبودوند به روشني مي داند كه زندانبان كه ملاقاتي با پسر بيمار را بر او روانداشت، حتي با مرگ او نيز در جهت بهبود وصعيت مليتها و اقليتهاي مذهبي قدمي برنمي دارد. در واقع اگر او تا دو روز پيش زنداني بود كه جان خود را به اميد تاثيرگذاشتن بر زندانبان قمار مي كرد، امروز زنداني نااميدي است كه جان بر لبش رسيده و مي خواهد ديگر نباشد.

   خواست كبودوند براي نماندن، شجاعانه است و در تاريخچه مقاومت هاي زندانيان سياسي ايران باقي خواهد ماند اما براي ما، همه ما و نه فقط كردها، حياتي است كه كبودوند زنده بماند. ما كبودوندهاي زيادي نداريم كه به اساني از دستشان بدهيم. براي خاطر خودمان و اينده مشتركمان، تمام قد برخيزيم و يك صدا به كبودوند بگوييم كه مرگ را براي خود نخواه كه زندانبان، مرده تو را بيشتر خوش دارد و ما زنده تو را سخت محتاجيم. دندان به جگر بگذار، اعتصابت را بشكن و زنده بمان، خار در چشم زندانبان كه تو را مرده مي خواهد!

نوشته‌شده در پشتیبانیها | دیدگاهی بنویسید

توقف اعتصاب خشک کبودوند و ادامە اعتصاب تر


محمد صدیق کبودوند : «به احترام شما به اعتصاب غذای خشک پایان میدهم اما همچنان در اعتصاب خواهم ماند .
محمد صدیق کبودوند امروز در دیدار با خانواده اش اعلام کرد برای ادای احترام به تمام کسانی که از من درخواست پایان اعتصاب غذا کرده بودند به اعتصاب غذای خشک پایان میدهم اما همچنان در اعتصاب تر خواهم ماند».

وی طی جملاتی اظهار داشت: ضمن تشکر از تمامی اشخاص و احزاب و شخصیتهای سیاسی ، مدنی،دانشجویان  مقیم ایران و خارج از کشور و قدر دانی از نگرانی آنها و حسن توجه تمامی شخصیت ها ،سازمان ها ،احزاب و نهاد های بین المللی طی این هفته به اعتصاب غذای خشک پایان میدهم اما برای رسیدن به درخواستهایم که همگی در چارجوب قوانین حقوق بشری و بین المللی و حتی قوانین ایران است همچنان در اعتصاب تر خواهم ماند. باشد که شما همچنان حامی من باشید تا جایی که توان دارم ادامه خواهم داد.

سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان, دوشنبه 26 تیرماه 1391/ 16  جولای 2012

منبع: سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان

نوشته‌شده در گزارش, پشتیبانیها | دیدگاهی بنویسید

کبودوند دیگر قادر بە تکلم نیست؛ بیایید صدای او باشیم


کمپین حمایت از کبودوند در یک اقدام سرتاسری روز شنبە ٢١ ژوئیه ٢٠١٢ در شهرهای مختلف جهان تجمعهای سرتاسری را سازمان دادە است

بیانیە شمارە ٦:
محمد صدیق کبودوند، موسس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان از ساعت ٠٠: ٢٢ شب گذشته, ٢٤ تیرماە اقدام به اعتصاب غذای خشک کرده و به گفته همسر وی توانایی تکلم خود را از دست داده است.

پریناز باغبان حسنی با اعلام این خبر گفت: «حال کبودوند پس از پنجاه روز اعتصاب غذا، روزگذشته، ٢٤ تیرماە در زندان بحرانی شده است. مسئولان زندان در روز چهارشنبه قصد انتقال کبودوند را به بیمارستان داشتند اما وی به دلیل استفاده از دستبند و پابند از رفتن به بیمارستان با این شرایط امتناع کردە است». همسر کبودوند همچنین گفت: «روز گذشته پس از آنکه به بیشتر بیمارستان های تهران مراجعه کردم، مطمئن شدم که همسرم به بیمارستان منتقل نشده است.»

پریناز باغبان حسنی با اعلام اینکه امروز در دادسرای اوین با آقای کبودوند ملاقات داشتم، افزود: وقتی کبودوند را دیدیم بیشتر نگران وی شدیم. او دیگر توان حرف زدن نداشت. شرایط جسمی و روحی اش فوق العاده خطرناک و دستگاه گوارشی و معده اش تیر می کشد. کبودوند نیاز به درمان فوری دارد.

همسر کبودوند همچنین از تغییر خواست کبودوند برای ادامه اعتصاب غذا خبرداد و گفت: کبودوند بعد از٥٠ روز اعتصاب غذای تر و داشتن خواست مرخصی از زندان جهت دیدار با فرزند بیمارش و رسیدگی به وضعیت وی از ساعت ٠٠: ٢٢ شنبە شب ٢٤ تیرماە با گذشت از حق شخصی و قانونی خود، در اعتراض به نقض حقوق ملیتها و اقلیتهای مذهبی زندانی در ایران اقدام به اعتصاب غذای خشک نموده است.
کمپین حمایت از کبودوند با تاکید بر این واقعیت کە جمهوری اسلامی مسئول جان و سلامت کبودوند است و با توجه به شرایط بحرانی وی و ادامه اعتصاب و اقدام به اعتصاب غذای خشک، از همه افراد و مجامع و نهادهای ملی و بین المللی مدافع حقوق بشر بشکل اضطراری می‌خواهد تا صدای وی باشند و با اعمال فشار بر جمهوری اسلامی، مقامات حکومت ایران را وادار به موافقت با خواسته های انسانی و قانونی رئیس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان نمایند و پایان یافتن اعتصاب پایەگذار سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان را خواستار شوند.

کمپین حمایت از کبودوند در یک اقدام سرتاسری روز شنبە ٢١ ژوئیه ٢٠١٢ در چند کشور مختلف تجمعهایی را سازمان دادە است کە در اطلاعیە بعدی مکان و زمان آنها را اعلام خواهد کرد. کمپین از همگان می خواهد برای پشتیبانی از این تجمعها و گسترده شدن آنها با کمپین تماس حاصل کنند.

کمپین حمایت از کبودوند، ٢٥ تیر١٣٩١

جهت اطلاعات بیشتر در بارە كمپين حمايت از كبودوند:

Web: http://4kaboudvand.wordpress.com/

فيس بوك For Kaboudvand Facebook Page :

Email: 4kaboudvand@gmail.com
براى تماس با كمپين در كردستان عراق :
زاهد حنبلی

ايميل: Zahid.kurdi@gmail.com

تماس در اروپا:
ناهيد مكرى
ايمیل:  Nahid_mokry@yahoo.com

تماس در آمریکا:
آزاد مراديان
Moradianazad@yahoo.com

نوشته‌شده در بیانامەها | دیدگاهی بنویسید

بی خبری و نگرانی جدی نسبت به وضعیت سلامتی کبودوند


 بیانیە شمارە ٥: در پنجاهمین روز اعتصاب غذای کبودوند

پریناز باغبان حسنی، همسر محمدصدیق کبودوند ظهر امروز با ابراز نگرانی نسبت به سلامتی کبودوند در پنجاهمین روزاعتصاب غذای وی اعلام کرد که امروز از انتقال رئیس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان به بیمارستان طالقانی مطلع شده است.

وی از تاریخ دقیق و علت انتقال اظهاربی اطلاعی کرد و گفت تازه از این مسئله خبردار شده است.
به گفته ی همسر کبودوند: بیمارستان طالقانی انتقال کبودوند بە آن بیمارستان را تایید نکرده است. خانوادە کماکان در جستجوی محل بستری شدن کبودوند هستند و مقامات زندان و دادسرا از دادن پاسخ امتناع می کنند.

کبودوند از ٦ خرداد ماه به دلیل رد تقاضاهای مکرر برای دیدار با فرزند بیمارش دست به اعتصاب غذا زده است.
طی روزهای گذشته چند سازمان بین المللی نسبت به وضعیت جسمانی محمد صدیق کبودوند ابراز نگرانی کرده اند.

سازمان دیده بان حقوق بشر با صدور اطلاعیه ای از مقامات ایران خواستە است تا فوراً به آزار و اذیت کبودوند و احمد امویی  دو رونامه نگار برجسته ایرانی پایان داده و مراقبت های پزشکی لازم را برای آنان فراهم آورند.
سارالی ویتسون، دبیر بخش خاورمیانه دیده بان حقوق بشر گفت: «کبودوند پنج سال است که از بدرفتاری، سوء رفتار، و غفلت مقامات فقط به این دلیل که علیه بی‌عدالتی سخن گفته است رنج می‌برد. ندادن مرخصی به او جهت ملاقات با پسر بیمارش، آن‌هم به شکل موقت، یک عمل کاملاً ظالمانه و غیر ضروری توسط مقامات است».

سازمان عفو بین الملل نیز با صدور بیانیه ای خواستار آزادی فوری محمد صدیق کبودوند شده است. حصیبه حاج صحراوی معاون مدیر بخش خاورمیانه و شمال آفریقای عفو بین الملل در این بیانیه متذکر شد که مقامات حکومتی درخواستهای کبودوند را برای ملاقات با فرزند بیمارش جهت فشار بر او و فعالیتهای داخل زندان وی اعمال می کنند.

همچنین روز سه شنبه ٢٠ تیر گزارشگران بدون مرز با صدور اطلاعیه ای بە مناسبت نهمین سالگرد قتل زهرا کاظمی کە در صدر آن از وضعیت کبودوند ابراز نگرانی شدە است اعلام کرد: ده‌ها تن از فعالان گزارش‌گران بدون مرز و روزنامه‌نگاران تبعیدی ایران در برابر دفتر شرکت دولتی ایران ایر در خیابان شانزه لیزه پاریس، تجمعی را در اعتراض به بازداشت خودسرانه و شکنجه روزنامه‌نگاران و وب‌نگاران در ایران که برخی از آنها جان خود را از دست داده و برخی دیگر در خطر مرگ قرار دارند، برگزار کردند.

کمپین حمایت از کبودوند ضمن ابراز نگرانی شدید از وضعیت تندرستی کبودوند، جمهوری اسلامی ایران را مسئول جان پایەگذار سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان می داند و بار دیگر با تاکید بر رسیدگی فوری بە وضعیت سلامتی و درخواست مرخصی وی از زندان خواستار محکومیت رفتار غیر مسئولانه ی جمهوری اسلامی از سوی تمام شخصیتها و نهادها حقوق بشری است.

كمپین حمایت از كبودوند، ٢٤ تیرماە ١٣٩١

نوشته‌شده در بیانامەها | دیدگاهی بنویسید

ایران: به بدرفتاری با روزنامه‏ نگاران زندانی پایان دهید


محکومیت هایی را که براساس عقاید سیاسی صادر شده اند باطل کرده و روزنامه نگاران را آزاد کنید

(نیویورک، 13 ژوئیه 2012)- دیده بان حقوق بشر امروز گفت که مقامات ایرانی باید فوراً به آزار و اذیت دو روزنامه‏ نگار برجسته زندانی  پایان داده و مراقبت های پزشکی لازم را برای آنان فراهم آورند. دیده بان حقوق بشر از مقامات ایران خواست که محکومیت روزنامه نگاران را، که بائث نقص آزادی بیان آنان می باشد، باطل کرده و بدون قید و شرط آنان را آزاد کنند.

محمد صدیق کبودوند، یکی از مدافعین  پیشرو حقوق کردها در ایران، حکم ده و نیم ساله زندان خود را که براساس عقاید سیاسی وی صادر شده است سپری می کند. در 26 مه 2012، کبودوند در اعتراض به رد تقاضاهای مکرر وی برای ملاقات با پسرش، پژمان، که به طور جدی از بیماری خون رنج می برد در زندان اوین دست به اعتصاب غذا زد. بهمن احمدی اموی، روزنامه نگاری که با چندین نشریه اصلاح طلب همکاری داشته و حکم پنج سال زندان را در همین بند زندان اوین سپری می کرد، در 12 ژوئن توسط مقامات به زندانی در شهر کرج منتقل شد. به نظر می آید که انتقال احمدی امویی نوعی تنبیه برای مشارکت وی در برگزاری یادبود سالگرد مرگ یک زندانی دیگر که  قبلاً دست به اعتصاب غذا زده بود می باشد.

سارا لی ویتسون، دبیر بخش خاورمیانه دیده بان حقوق بشر گفت: «کبودوند پنج سال است که از بدرفتاری، سوء رفتار، و غفلت مقامات صرفا به این دلیل که علیه بی عدالتی  سخن گفته است رنج می برد. انکار از دادن مرخصی به او جهت ملاقات با پسر بیمارش، آنهم به شکل موقت، یک عمل کاملاً ظالمانه و غیر ضروری توسط مقامات است.»

کبودوند خودش نیز از چند بیماری، از جمله وضعیت جدی قلبی رنج می برد. همسر او به دیده بان حقوق بشر گفت که وضعیت وی در نتیجه اعتصاب غذا به شدت رو به وخامت گذاشته است. در ضمن خانواده احمدی امویی مطلع شده اند که مقامات زندان او را به عنوان مجازات در سلول انفرادی نگهداری کرده و از هر نوع ارتباط با زندانیان دیگر محروم ساخته اند. خانواده احمدی امویی او را از زمان انتقالش به زندان رجایی شهر تاکنون ندیده اند و جداً در مورد سلامت روانی و جسمی وی نگران هستند.

کبودوند در سال 2009 و احمدی امویی در سال 2011 جایره هیلمن- همت دیده بان حقوق بشر را دریافت کردند. این جایزه به نویسندگانی تعلق می گیرد که فداکاری خود را جهت توسعه و پیشرفت آزادی بیان نشان داده و در مقابل سیاست‏های سرکوبگرانه فعالیت‏های خود را ادامه داده اند.

پریناز حسنی، همسر کبودوند، به دیده بان حقوق بشر گفت که در 9  ژوئیه هنگام ملاقات با شوهرش در زندان متوجه کاهش شدید وزن وی در اثر اعتصاب غذا و نتیجتا ابتلا به عفونت ریه شده است. خانم حسنی اظهار داشت که کبودوند تا به حال به پزشکان زندان با به حال اجازه نداده است تا او را از طریق تزریق سرم تغذیه کنند. آخرین بار که مقامات به کبودوند اجازه دادند تا فرزند خود را در بیمارستان ملاقات کند تقریبا دو ماه و نیم پیش بود. این بازدید در ظرف کمتر از یک ساعت و در حضور مقامات زندان صورت گرفت. خانم حسنی به دیده بان حقوق بشر گفت که بعد از آن ملاقات مقامات به کبودوند اجازه نداده اند تا فرزند خود را مجدداً دیدار کند.

علیرغم توصیه‏های مکرر پزشکان زندان مقامات کبودوند را از دریافت درمان‏های پزشکی برای بیماری‏های مختلف فیزیکی اش محروم کرده اند. دیده بان حقوق بشر که قبلا در مورد وضعیت جسمی کبودوند ابراز نگرانی کرده است، از مقامات ایران خواست که او را بدون قید و شرط آزاد کنند. از زمان حبس او در سال 2007 تاکنون کبودوند دچار دو سکته قلبی بوده و از فشار خون بالا و مشکلات عصبی و پروستات رنج می برد.

ماموران اداره اطلاعات کبودوند را در اول ژوئیه 2007 دستگیر کردند. در ماه مه 2008، شعبه 15 دادگاه انقلاب او را به 10 سال و نیم زندان به اتهام «اقدام علیه امنیت ملی» از طریق تاسیس سازمان دفاع حقوق بشر کردستان، به اضافه یک سال دیگر به اتهام «تبلیغ علیه نظام از طریق اشاعه اخبار، مخالفت با قانون مجازات اسلامی ایران از طریق انتقاد علنی علیه احکامی همچون سنگسار و اعدام و نیز حمایت از زندانیان سیاسی» محکوم کرد. این حکم در ماه اکتبر سال 2008 توسط شعبه 54 دادگاه تجدید نظر تهران تائید گردید.

ویتسون در این زمینه گفت: «درک این موضوع که مقامات ایرانی یک روزنامه نگار را به جرم مخالفت با مجازات‏های وحشیانه مانند سنگسار و حمایت از زندانیان سیاسی به زندان محکوم کنند بسیار دشوار است.»

این در حالی است که بنا بر قوانین بین المللی و نیز ایران مقامات زندان می بایست خدمات مورد نیاز درمانی را در اختیار زندانیان قرار دهند. همچنین مقررات مربوط به سازمان زندان‏های کشور مقامات زندان‏ها را موظف می دارد که در موارد ضروری محكوم بيمار را به بيمارستانی خارج از زندان انتقال دهند. مقررات سازمان ملل متحد در ارتباط با تثببت استاندارد‏های حداقلی پیرامون رفتار با زندانیان نیز بر مسئولیت مقامات زندان‏ها در انتقال زندانیان محتاج معالجه به بیمارستان‏های شهری و سایر موسسات درمانی ویژه تاکید می گزارد.

از زمانی که مقامات بهمن احمدی امویی را بطور خشونت آمیز از بند 350 زندان اوین با دست بند و پابند به سلول انفرادی در زندان رجایی شهر در تاریخ 12 ژوئن انتقال دادند تا 17 ژوئیه خانواده وی هیچ اطلاعی در مورد وضعیت او از مقامات دریافت نکرده بودند. یک منبع مطلع به دیده بان حقوق بشر گفت که هنگام انتقال احمدی امویی مقامات او را مورد اهانت و بدرفتاری قرار داده و بعد از رسیدن به زندان رجایی شهر و قبل از فرستادن وی به سلول انفرادی به قصد تفتیش او را کاملا برهنه کردند. در 17 ژوئیه مقامات سرانجام احمدی امویی را از سلول انفرادی بیرون آوردند و برای اولین بار طی 50 روز به همسر وی، ژیلا بنی یعقوب، اجازه دادند تا او را ملاقات کند. زندان رجایی شهر در شهر کرج که در 47 کیلومتری غرب تهران می باشد قرار دارد.

این منبع مطلع گفت که مقامات احمدی امویی را به دلیل نقش او در بزرگداشت اولین سالگرد مرگ هدی صابر، زندانی دیگری که در اوین حکم خود را سپری می کرد، به زندان رجایی شهر منتقل کردند. صابر، روزنامه نگار و فعال سیاسی که در حال گذراندن دوران حبس خود در بند 350 زندان اوین بود، در 10 ژوئن 2011، در یکی از بیمارستان‏های تهران پس از اعتصاب غذا در اعتراض به مرگ هاله سحابی، فعال سیاسی، جان باخت. منبع مطلع گفت که مقامات هنوز قصد دارند احمدی امویی را در زندان رجایی شهر نگه دارند، و از شرایط نامناسب در این زندان ابراز نگرانی کرد.

نیروهای امنیتی احمدی امویی را پس از انتخابات بحث برانگیز ریاست جمهوری در ایران در تاریخ 20 ژوئن 2009 دستگیر کردند. او به هفت سال و چهار ماه زندان و 34 ضربه شلاق محکوم شد که سپس حکم او در دادگاه تجدید نظر به پنج سال کاهش یافت. اتهامات اصلی وارد شده بر او از جمله «تبلیغ علیه نظام»، «اهانت به رئيس جمهور» و «اقدام علیه امنیت ملی» در رابطه با مقالات انتقادی علیه دولت احمدی نژاد بود که در روزنامه‏های رسمی و وب سایت شخصی او منتشر شده بود.

مقامات زندان بارها حق ملاقات و تماس‏های تلفنی احمدی امویی را محدود کرده اند. در اوت 2010 دیده بان حقوق بشر از مقامات زندان اوین خواست تا به بدرفتاری و مجازات احمدی امویی و 16 زندانی سیاسی دیگری که در اعتراض به شرایط رو به وخامت زندان از جمله عدم دسترسی به خانواده‏های خود اعتصاب غذا کرده بودند پایان دهند. این درخواست بعد از اینکه مقامات احمدی امویی و سایر زندانیان را به عنوان مجازات به سلول‏های انفرادی منتقل کرده بودند صورت گرفت.

قوانین بین المللی و نیز قوانین داخلی کشور مقامات زندان ها در ایران را مسئول تامین احتیاجات اولیه زندانیان دانسته و بر لزوم رفتار محترمانه و انسانی با آنان تاکید می نمایند. کنوانسیون بین المللی حقوق مدنی و سیاسی که ایران نیز یکی از امضاکنندگان آن به شمار می رود هیچ گونه رفتار یا تنبیه غیر انسانی و تحقیر آمیز را جایز نمی شمارد. در سال 2004، گروه ناظر سازمان ملل بر حبس بدون محاکمه ایران را به واسطه استفاده ابزاری و نظام یافته از حبس انفرادی مورد انتقاد قرار داد. این گروه در گزارش خود اظهار داشت که «حبس های انفرادی طولانی مدت در ردیف رفتار غیر بشری قرار می گیرد که در کنوانسیون جهانی علیه شکنجه تعریف شده اند». اصول اساسی سازمان ملل متحد در ارتباط با رفتار با زندانیان تصریح می کند که «اقدامات جهت لغو کردن و یا محدود ساختن استفاده از حبس انفرادی به عنوان مجازات باید مورد اجرا واقع شوند.»

ویتسون گفت: «باید از کبودوند و احمدی امویی به خاطر شجاعت آنان جهت ایستادن برپای اصول خود تقدیر صورت گیرد و نه آنکه آنان را به زندان انداخته و با آنان بدرفتاری کنند. کبودوند و احمدی امویی برای تامین آزادی بیان و افکار همه ایرانیان تاکنون بهای شدیدی پرداخت کرده اند.»

منبع : دیدەبان حقوق بشر http://www.hrw.org/node/108911

نوشته‌شده در پشتیبانیها | دیدگاهی بنویسید